اخبار

زیست شناسان توانسته اند در برنامه های خود برای بارکد گذاری تمام گونه های زیستی در روی زمین ، به پیشرفتی بزرگ دست یابند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از نیچر ، یک بانک اطلاعاتی از مولفه‌های ژنتیکی بارکد گذاری شده می‌تواند به شناسایی راحت گونه‌های زیستس کمک کند تا در کارهای مرتبط با موجودات زنده به کار گرفته شوند. انتخاب مناسب‌ترین ژن‌ها برای بارکد گذاری حیوانات کار نسبتا راحتی بود، ولی این کار برای معادل‌های گیاهی آنها به این راحتی‌ها هم نیست.
اکنون پژوهشگران به توافقی جامع در مورد دو ژن که می‌توان از آنها برای بارکد گذاری گیاهان استفاده کرد رسیده‌اند. اثبات و تایید این توافق که در مجله انجمن ملی علوم امریکا منتشر شده، می‌تواند به تحقیقات در زمینه بارکد گذاری سرعت ببخشد.
 همچنین می‌تواند زیست‌شناسان را از حمایت‌های مالی در برخی از زمینه‌های تحقیقاتی بهره‌مند سازد که تاکنون پژوهش در زمینه آنها گران و غیر اقتصادی بود و به همین دلیل کسی تمایل به سرمایه‌گذاری در زمینه آنها را نداشت؛ چرا که ممکن بود بعدها به نسبت بقیه بخش‌ها کاملا متروک شوند.
پیتر هالینگزورث، زیست‌شناس و نویسنده اصلی این مقاله و از محققان باغ گیاه‌شناسی سلطنتی ادینبورو در انگلستان می‌گوید: «این، آرزویی کاملا آشکار در کل جامعه علمی است که بتوان به یک نوع توافق در این زمینه دست یافت».

شکستن رمز:
در بین نام‌های ۵۲ نفری که این مقاله را نوشته‌اند، به نام‌های خیلی از دانشمندان علاقه‌مند به بارکد گذاری ژنتیکی برمی‌خوریم. این گروه ۷ منطقه مختلف دی.ان.ای را با هم مقایسه و مناسب بودن آنها را به عنوان یک ویژگی یکتای تشخیصی گیاهان بررسی کردند. نویسندگان برای آزمایش پیشنهاد خود، بارکد گذاری دو منطقه rbcL و matK را با هم ترکیب کردند.
استفاده از این دو در کنار هم توانست در تشخیص ۷۲ درصد از گونه‌هایی که آزموده شدند، موفق عمل کند و در مورد بقیه نیز توانست با موفقیت خانواده آن گونه گیاهی را تشخیص دهد.
 هالینگورث می‌گوید: «این مقاله، طیفی از گروه‌هایی را که منطقه‌های مختلف بارکد گذاری را مقایسه می‌کردند، در خود جمع کرده است. این امر نشان دهنده توافقی است برای تعیین توالی ژنی دو منطقه که بارکد هسته‌ای را شکل می‌دهند».
مقاله جدید حاصل کار گروهی از دانشمندان گیاه‌شناس است که کنسرسیوم بین المللی بارکد گذاری برای زندگی (CBOL) را تشکیل داده بودند و مقر آن، موزه ملی تاریخ طبیعی اسمیت‌سونیان در واشینگتن، ایالات متحده بود. گروه اختیاراتی را به کمیته مرکزی سی.بی.او.ال تفویض کرده بود که بر مبنای آن بتوانند سریع‌تر تصمیم بگیرند کدام مولفه‌های ژنتیکی را باید به عنوان بارکد استاندارد برای کمیته بین المللی در نظر بگیرند.
پاول هبرت، یک محقق در دانشگاه گوئلپ در انتاریو در کانادا، به خبرنگاران نیچر گفت: «من ایمان دارم که این مقاله می‌تواند به طور جدی انرژی لازم را برای ترتیب دادن یک کتابخانه مرجع بارکد برای گیاهان تامین کند.
من اعتقاد دارم که این مقاله می‌تواند موجب بحث‌هایی در مورد منطقه مرکزی بارکد گذاری در گیاهان شود». او هم‌اکنون در سایت قطبی دانشگاه در مانیتوبای کانادا، مشغول کار برای بارکد گذاری اوکاریوت‌ها است.
هبرت از نویسندگان این مقاله نیست؛ ولی عضو یکی از پروژه‌های مرتبط با آن است که بارکد بین المللی برای زندگی (iBOL) نامیده می‌شود و در همین ماه وارد فاز اولیه «یک سال فعالیت» شد. این پروژه رسما تابستان آینده آغاز می شودکسانی که در این حوزه هستند، می‌گویند که اتخاذ یک تصمیم نهایی نه‌تنها فرایند بارکد گذاری را تسریع می‌کند؛ که راه را برای جلب حمایت‌های مالی برای پروژه‌های مشابه نیز باز می‌کند. دیوید شیندل، معاون اجرایی سی.بی.او.ال می‌گوید: «(نبود توافق) مانعی برای انتشار مقالات و گرفتن جایزه‌های متناسب با آنها بود.
 این مانع خیلی بزرگی است. این حرف من به این دلیل است که طرح‌های بزرگ متعددی به بنیادها ارائه شدند و جواب‌هایی که بنیادها به آنها دادند این بود: “این کار خیلی جالب است، ولی ما نمی‌توانیم برای این کار سطح حمایتی بالایی را در نظر بگیریم چون که چیزی را که با آن بتوانیم کار شما را ارزشیابی کنیم، نداریم”».
او به نیچر گفت در صورتی که گروه گیاه شناسی سی.بی.او.ال بتوانند توصیه‌های خود را در دو هفته آینده ارائه کنند، رسیدن به یک تصمیم نهایی در عرض شش هفته دور از انتظار نخواهد بود.
به گفته او، تصمیم نهایی می‌تواند یکی از سه احتمال زیر باشد: پیشنهاد کد گذاری دو منطقه‌ای از گروه کارشناسان، یک کد گذاری سه منطقه‌ای و یا پیشنهاد دو منطقه به علاوه یک منطقه اطمینان.
شیندل می‌گوید: «می‌توانم بگویم که اولین گزینه محتمل‌ترین آنها است؛ ولی به هر حال باید تا آن زمان صبر کرد و وقتی که زمان تصمیم نهایی برسد، همه چیز به جریان می‌افتد».

مهندسان یک شبکه بی سیم از فرستنده های رادیویی را طراحی و ابداع کرده اند که قادر است افراد را در پشت دیوار ببیند. این شبکه اشخاص در حال حرکت را از پشت دیوارهای آجری ردیابی می کند. طراحان این شبکه خاطر نشان کردند که سیستم جدید برای پلیس ها، ماموران آتشنشانی و ماموران نجات و امدادرسانی کاربردهای بسیار می تواند داشته باشد. این سیستم همچنین برای کنترل های مرزی قابل استفاده است. مهندسان دانشگاه اوتا که سیستم جدید را ابداع کرده اند، اظهار داشتند: در روش جدید از تکنیک تصویربرداری رادیویی توموگرافیک استفاده می شود که می تواند محل افراد یا اشیا در حال حرکت را در یک منطقه احاطه شده با ابزار فرستنده - گیرنده های رادیویی ارزان قیمت تعیین کرده و ردیابی کند. ابزار فرستنده - گیرنده رادیویی سیگنالها را ارسال و دریافت می کند. سیستم تصویربرداری رادیویی توموگرافیک (RTI) ارزانتر و متفاوت با سیستم رادار است. در سیستم RTI سایه های ایجاد شده در امواج رادیویی زمانی که این امواج از اطراف فرد یا شی متحرک می گذرد، اندازه گیری و بررسی می شوند.

کتاب آشنایی با RFID به زبان فارسی را از اینجا دانلود نمایید

مدیرعامل شرکت پست گفته است به زودی با سرمایه‌ای میلیاردی پست‌چی‌های ایرانی PDA به دست می‌گیرند و به این ترتیب قادر خواهند بود که از نرم‌افزار مسیریابی بهره بگیرند.
نرم‌افزارهای مسیریابی که اخیرا با معرفی نقشه و گوشی‌های خاص مسیریابی محبوبیت یافته‌اند، قادرند تا سریع‌ترین مسیر را به مشترک اعلام کنند. استفاده از PDA‌ها از چند سال پیش در بسیاری از رستوران‌ها نیز رایج شده و عمدتا هنگام گرفتن سفارش و غالبا برای نمایش به روز بودن و مجهز بودن به رخ مشتری کشیده می‌شود. با این حال چندی نگذشت که همان مشتریان نیز فهمیدند خیلی از این دستگاه‌ها عملا برای کاربردهای تشریفاتی کارکردی ندارند.
حالا شرکت پست می‌خواهد از این دستگاه‌ها برای پستچیانی استفاده کند که هنوز بسیاری از آنان با کمترین امکانات محموله‌های مردم را به دست صاحبان آنها می‌رسانند.
این سرمایه‌گذاری میلیاردی به چند دلیل کاربردی تشریفاتی می‌یابند. نخست اینکه نرم‌افزارهای مسیریابی در ایران هنوز از نقشه‌های قابل اطمینان و به روزی بهره نمی‌برند. اغلب این نقشه‌ها به دلیل تغییرات مکرر در مسیرهای خیابان، دوربرگردان‌ها و ... اطلاعات قدیمی دارند و با یک محاسبه مسیر غلط قابل مقایسه با تجربه ذهنی بسیاری از ماموران پستی از آدرس خیابان‌ها و کوچه‌ها نیستند.
دوم اینکه این نرم‌افزارها هنوز آنقدر ابتدایی هستند که قابلیت دریافت اطلاعات ترافیک و محاسبه آنها را ندارند، بنابراین باز هم تجربه فرد پست‌چی در پیدا کردن خلوت‌ترین مسیر بیشتر به کار می‌آید.
نکته سوم اینکه استفاده از PDA‌ها حتی هنگام رانندگی در ماشین هم سخت است چه برسد به استفاده از آن روی موتور پست‌چی كه اگر نگوییم غیر ممکن، بسیار پرخطر است.
به نظر می‌رسد با توجه به این موارد استفاده از PDA‌ها در پست هر چند می‌تواند در نگاه اول پرستیژ و کلاس خاص خود را داشته باشد، اما در سطح یک محصول تشریفاتی باقی می‌ماند.
یادم می‌آید سال گذشته برای دریافت یک گذرنامه و ارسال یک محموله چندین بار گذرم به اداره پست افتاد و دیدم که وضعیت تا چه حد نابسامان و از هم گسسته است. ما همواره سازمان‌ها و نهادها را به توسعه بیشتر در حوزه IT دعوت می‌کنیم، اما شاید اگر هزینه این سرمایه‌گذاری روی ایجاد زیرساخت‌های پستی کشور و ارائه خدمات مطلوب‌تر به مشتریان صرف شود بهتر از مجهز کردن پستچیان به دستگاهی است که عملا استفاده چندانی برای آنها نخواهد داشت.
منبع: روزنامه دنیای اقتصاد

کوچک ترین تلفن همراه رایانه ای جهان با ابعاد 157 میلیمتر طول،84  میلیمتر عرض و 30 میلیمتر ضخامت معرفی شد. به گزارش گروه خبری جی . اس . ام به نقل از ایسنا، این دستگاه تلفن به سیستم بلوتوث  و GPS به صورت یکپارچه  مجهز است و کاربران  آن قادر خواهند بود در هر نقطه ای که باشند به سرویس پر سرعت صدا و دیتا دسترسی  پیدا کنند . شرکت Intermec با معرفی گوشیهمراه CN3 اعلام کرد: با استفاده از تلفن همراه CN3 می توان بارکدها را شناسایی  کرد؛ این گوشی  دارای دوربین 1.3 مگاپیکسل  می باشد و نرم افزار ویندوز موبایل مایکروسافت، نسخه 5.0 در آن نصب شده است.

بزرگترین شرکت نرم افزارنویسی جهان قصد دارد با استفاده از اسکنر های دیجیتال، روش جدیدی برای تولید بارکد های آینده ابداع کند. مدیران مایکروسافت معتقدند این بارکدهای رنگی از ظرفیت و توان بیشتری برخوردارند.

آیا CueCat را به یاد می‌آورید، همان بارکدخوانی که قرار بود خوانندگان مجلات و روزنامه‌ها را با اسناد دیجیتال پیوند دهد.
درست است که CueCat رفته رفته به فراموشی سپرده شده، اما ظاهرا مایکروسافت قرار است کار مشابهی را انجام دهد، چرا که تصور می‌کند این ایده که با استفاده از اسکنرهای دیجیتال اسناد چاپ شده را به محتوای آنلاین تبدیل کنیم، منطقی و قابل اجرا است.
به گزارش سی.نت، شما می‌توانید برچسب‌های مایکروسافت را مانند CueCat 2.0 تصور کنید که در این زمان احتیاج به تجهیزات خاصی ندارد. به جای آن برچسب‌ها، مایکروسافت از یک دوربین تلفن همراه برای اسکن کردن بارکد استفاده می‌کند و سپس، محتوای دیجیتال روی تلفن همراه نمایش داده می‌شود.
در طول سال گذشته برچسب‌های مایکروسافت روی جلد مجلات و روزنامه‌ها ظاهر شده‌اند. این برچسب‌ها هم‌چنین می‌توانند روی کارت‌های تجاری ، محصولات و حتی روی علائم خارج از خانه نیز ظاهر شوند.
مارجا کوپمانس، مدیر بازاریابی واحد Start-Up Accelerator مایکروسافت در این باره گفت: "این برچسب‌ها ابرلینک‌های دنیای فیزیکی به حساب می‌آیند".
برچسب‌ها می‌توانند هرچیزی را از یک صفحه وب به یک بروشور آنلاین یا یک کارت تجاری الکترونیکی ارتباط دهند. برای مثال، مجله Golf Digest از این برچسب‌ها استفاده می‌کند تا مستقیما به ویدیوهای یوتیوب مرتبط شود و مستقیما توسط گوشی‌های هوشمندی چون آی‌فون مشاهده شوند.
این روش به مجلات امکان می‌دهد نه تنها مطالب خود را بنویسند، بلکه بتوانند ویدیوهای آموزشی را نیز نشریات خود بگنجانند.
برای خواندن این برچسب‌ها، کاربر کافی است یک نرم‌افزار کوچک را روی تلفن همراه خود دانلود کند. مایکروسافت نیز تلاش کرده است دسته گسترده‌ای از تلفن‌های همراه را پشتیبانی کند؛ از تلفن‌های جاوایی گرفته تا گوشی‌های هوشمند مانند ابزارهای ویندوزموبایل ، بلک‌بری و حتی آی‌فون.

استفاده از این برچسب‌ها چند سال پیش در آزمایشگاه‌های مایکروسافت آغاز شد و اکنون به یک واحد شروع منتقل شده تا به یکی از جدیدترین محصولات تجاری این شرکت تبدیل شود. از آن‌جا که شرکت‌ها و ناشران خودشان می‌توانند برچسب‌های خود را نصب و راه‌اندازی کنند، گروه برچسب‌گذاری مایکروسافت به طور باورنکردنی کوچک است.
کوپمانس در حین یک مصاحبه در این باره گفت: "با وجود آن‌که منابع زیادی برای استفاده فروشنده‌ها از استفاده از برچسب‌ها اختصاص داده شده، مایکروسافت این فناوری را رایگان در دسترس همگان قرار داده و مردم را تشویق می‌کند از این فناوری استفاده کنند. البته جنبه منفی این موضوع آن است که به این ترتیب مایکروسافت نمی‌داند چه کسی و چگونه از این برچسب‌ها استفاده می‌کند".
مدل تجاری آن نیز تا حدی ناواضح است .مایکروسافت هیچ هزینه‌ای از خوانندگان یا شرکت‌هایی که می‌خواهند این برچسب‌ها را تولید کنند، نمی‌گیرد.
 کوپمانس گفت: " شما فقط به 50 درصد از این پروژه نگاه می‌کنید. این برچسب‌ها در هر زمینه‌ای، از مجله‌ها گرفته تا نشریات زرد ایتالیایی در ایستگاه‌های تراموای ایتالیا مورد استفاده قرار گرفته‌اند. ما معتقدیم سرویس پایه‌ای که هم‌اکنون ارائه می‌دهیم، رایگان خواهد بود، البته مایکروسافت ممکن است برای بعضی از سرویس‌های پیشرفته‌تر از کاربرانش هزینه دریافت کند".

دانشمند‌ان می‌گویند مغز انسان برای نشان دادن فضا از یک شبکه استفاده می‌کند.

ایسنا نوشت:
سلول‌های شبکه‌یی که مانند یک نقشه فضایی در مغز عمل می‌کنند، برای اولین بار در مغز انسان شناسایی شده‌اند. این شبکه توسط دانشمند‌ان دانشگاه کالج لندن کشف شده که به تشریح چگونگی توانایی انسان در خلق نقشه‌های داخلی از فضاهای جدید کمک می‌کند.
در این پژوهش از سیستم تصویربرداری مغزی و تکنیک‌های واقعی ــ مجازی استفاده شده تا سلول‌های شبکه‌یی در مغز انسان شناسایی شوند. این نورون‌های خاص احتمالا در شکل گیری حافظه فضایی نقش دارند و پیش از این در مغز موش‌ها شناسایی شده بود، اما تاکنون شواهد علمی مبنی بر وجود آنها در مغز انسان وجود نداشت.
سلول‌های شبکه‌یی که درست مثل داشتن یک ماهواره ردیاب در مغز است نشان می‌دهند که یک موجود در فضای اطراف خود در کجا قرار دارد.
اولین بار این سلول‌ها در یک آزمایشگاه نروژی در سال 2005 شناسایی شد. به گفته محققان، سلول‌های شبکه‌یی می‌توانند به ما کمک کنند که مسیر خود را به سمت یک موقعیت صحیح و همچنین راه خود را در محیط اطرافمان پیدا کنیم.

 حامل‌های داده (Data Carriers) ابزارهایی برای انتقال داده‌ها هستند به نحوی که به کمک آن‌ها می‌توان داده‌ها را ساده‌تر میان سیستم‌های مختلف منتقل نمود. بارکدها از مصادیق متداول حامل‌های داده هستند. دیتاماتریس (Data Matrix)، یکی از انواع حامل‌های داده، نمادی دو بعدی است که توسط شرکت زیمنس معرفی و طراحی شده است. دیتاماتریس قابلیت ذخیره حجم بالایی از اطلاعات (1556 بایت) را در خانه‌های مربعی شکل تیره و روشن و در فضایی محدود دارد. این نماد می‌تواند کاربردهای متنوعی داشته باشد. به ویژه‌، به کمک این ابزار امکان اطلاع‌رسانی کاتالوگ الکترونیکی کالا در نظام ایران‌کد فراهم شده است. برای این منظور، نشانی اینترنتی کاتالوگ کالا در سایت ایران‌کد در قالب دیتاماتریس ذخیره و بر روی بسته‌بندی کالا نصب می‌شود. سپس باید نرم افزار خواندن دیتاماتریس بر روی تلفن همراه نصب ‌شود. به کمک نرم‌افزار دیتاماتریس، عکس دیتاماتریس نصب شده بر روی بسته‌بندی کالا گرفته می‌شود. پس از آن دیتاماتریس رمزگشایی می‌شود تا نشانی اینترنتی کاتالوگ کالا حاصل شود. با اتصال به اینترنت از طریق GPRS، کاتالوگ بر روی تلفن همراه نمایش داده می‌شود.